اصل درگیری | کنارهگیری
Engagement and Detachment Principle
✍️ حسین شیران
.
بسیاری از گیروگرفتاریهای ما- فرداً، جمعاً و جامعتاً، ناشی از گیر افتادن در باتلاق «موقعیتهای اجتماعی بسته» است و این خود ناشی از عدم اعتنا و التزام به اصل «درگیری | کنارهگیری» در مناسبات و ارتباطات اجتماعی است؛ «درگیری» یعنی نزدیک شدن و ورود کردن به یک امر اجتماعی و مشارکت و مداخلت در آن، و «کنارهگیری» یعنی دور شدن و فاصله گرفتن از آن به نسبتهای مختلف در نوبتهای مختلف؛ اولی از توجه و تمرکز و تعلق و تعهد و انگیزه و «احساسات» برمیخیزد و دومی از ضرورت تنفس و تأمل و تفکر و طرح و تدبیر و «عقلانیت»؛ و این هر دو باهم و پیدرپی هم لازمهی پاگیری و پیگیری ارتباطی هرچه مفیدتر و مؤثرتر و مستمرترند و "یکی بی دیگری" و نیز "یکی بیش از دیگری"- هر دو در نهایت به «بنبست» میرسند: «درگیری افراطی»- یعنی توجه و تمرکز و تعامل بیش از حد با هر چیز و هر کس و هر مسألهای- چه از سر مهر باشد چه کین، به "عشق و تعصب" و یا که "نفرت و تخاصم"، در هر دو حال، چشم و گوش و هوش را از هر نقطهای بربسته و سخت بر یک نقطه بند میسازد؛ از طرفی، جوش و خروش بیش از حد احساسات، فرصت تأمل و تفکر را برگرفته و ارتباط را عاری از هرگونه عقلانیت میسازد؛ و این هر دو- یعنی هم "محدود و محصور ساختن جهان ارتباطات" و هم "محروم ساختن ارتباط از عقلانیت" و غرق ساختناش در انبوهی از احساسات، باتلاقی فراگیر با گیروگرفتاریهای فراوان بهبار میآورد که فرورفتن در آن همان و فنارفتن همان! از طرفی «کنارهگیری افراطی» بسی با طرح توجیهات و تردیدات و احتیاطات فراوان، پاگرفتن هرگونه احساس مسئولیت در بستر جامعه را سست و سرکوب میسازد و شتابان سوار بر مرکب "ملاحظهکاری محض" از هرچه درگیری و مشارکت و مداخلت است میگریزد و سرانجام از "برهوت بیتفاوتیها و بیمسئولیتیها" سر درمیآورد؛ و اینها همه ناکامی در برقراری ارتباط اجتماعی در جامعه و جهانیست که آن را هیچ گریزی از ارتباط نیست. تنها راه موفقیت در این امر همانا تنظیم و تعدیل و تواتر درگیریها و کنارهگیریها و تلفیق احساسات و عقلانیت است و در حقیقت، در دنیای ارتباطات اینست که هنر است.
.
(Author)
(Chael)
⚛️ (Group)
برچسب:
نویسنده: آرتین صفری